[SF TF-DR] ระหว่างสองเรา By Killau

posted on 18 Jun 2010 21:02 by redwest
 

[SF TF-DR] ระหว่างสองเรา By Killau

 

วันนี้ก็เป็นเหมือนกับทุกวัน ที่หลังจากเสร็จจากกองถ่ายแดเนียลต้องพาร่างสโลสเลของตนกลับมาที่ห้องพักกลางเมืองที่เช่าไว้อีกที่เนื่องจากที่บ้านห่วงที่เค้าจะต้องขับรถกลับบ้านกลับเองคนเดียวตอนกลางคืน

 

แต่นั่นคือเหตุผลของพ่อแม่.....

 

 

เพราะถ้าถามว่าแค่ขับรถกลับทำไมจะเค้าจะทำไม่ได้

 

 

......เพียงแค่เค้าไม่อยากจะรบกวนเวลาของใครบางคนต่างหาก....

 

 

 

แกร๊ก..

 

 

ร่างบางเปิดประตูเข้ามาในห้องพัก มือบางคลำเปิดสวิตไฟก่อนที่ไฟห้องโถงจะสว่างโล่ขึ้น ห้องพักขนาดกลางค่อนไปทางใหญ่สำหรับการอยู่คนเดียว ฟอนิเจอร์น้อยชิ้นถูกจัดเรียงเข้ามุมอย่างมีสไตล์ แม้ตัวห้องจะสีครีมนวลแต่แจกัน กรอบรูป นาฬิกาและของประดับอื่นๆกลับเป็นสีสันสดใสตัด บ่งบอกถึงอายุและความสดใสของเจ้าของตัวเล็กได้ดี

 

มือเรียวคว้าเอาหนังสือพิมพ์ที่วางอยู่ตรงเคาท์เตอร์แล้วเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบเบียร์หนึ่งกระป๋องออกมา ก่อนจะเดินออกจากห้องครัว มือหนึ่งทำหน้าที่กระดกเบียร์เข้าปาก ทั้งที่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่หน้าหนังสือพิมพ์

 

"เดินไม่ดูทางเดี๋ยวก็สะดุดเอาหรอก"

 

 

...ลมหายใจกระตุก....

 

แต่เจ้าตัวกลับทำแค่ถามอีกฝ่ายกลับนิ่งๆ

 

"มาตั้งแต่เมื่อไหร่"

 

ดวงตากลมยังคงจับจ้องลงบนหน้าหนังสือพิมพ์

 

 

ทั้งที่หัวข้อข่าวมันไม่ได้น่าสนใจเลยสักนิด..แต่มันก็คงดีกว่าจะต้องหันไปสบตากับใครบางคน

 

 

คนตัวสูงที่นั่งอยู่บนโซฟาสีน้ำตาลเข้มหน้าทีวีนิ่งไปนิด คิ้วสีทองทั้งสองขมวดเข้าหากัน

 

 

 

"นี่เราคุยกันอยู่หรือเปล่าแดน"

 

 

 

เสียงของคนพูดเข้ามาใกล้โดยที่แดนเนียลไม่ทันได้ระวังตัว ทำให้ร่างบางเก็บอาการสะดุ้งไม่อยู่

และนั่น......ทำให้ริมฝีปากของใครอีกคนเหยียดยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว

 

 

"นอกจากหน้าของฉันที่นายไม่อยากจะมองแล้ว...เดี๋ยวนี้เสียงของฉันมันก็ไม่คุ้นหูนายจนถึงขนาดต้องสะดุ้งกันเลยเหรอ..."

 

 

สิ้นประโยค ดวงตากลมโตยกตวัดมองอีกฝ่ายทันที

 

ดวงหน้าคุ้นเคยที่บัดนี้อยู่ใกล้เพียงเอื้อมมือ อ้อมอกอบอุ่นที่คอยโอบกอด และปลอบประโลมยามเป็นทุกข์

 

..แดเนียลอยากจะเดินเข้าไปซุกใจจะขาด...

 

 

แต่ดวงตาที่แข็งกร้าวพร้อมกับริมฝีปากที่ยิ้มเหยียดใส่เค้าอยู่มันทำให้ลำคอตีบตันและพาลจะให้น้ำตามันไหลเอาดื้อๆ ก่อนที่หยดน้ำที่เอ่อล้นจะไหลลงอาบหน้าให้อีกคนได้เห็น เจ้าตัวเล็กจึงตัดสินใจหันหลังเดินเข้าห้องนอนไปเสียถ้าไม่ติดที่ท่อนแขนเพรียวถูกอีกฝ่ายดึงรั้งเอาไว้ และทันทีที่น้ำตาเม็ดแรกร่วงหล่น ร่างเล็กก็ถูกกระชากเข้าสู่อ้อมอกอันคุ้นเคยทันที

 

 

"...........จะร้องไห้ทำไม"

 

 

เสียงทุ้มอ่อนทอดมาหลังจากปล่อยให้เจ้าตัวเล็กร้องไห้กับอกตัวเอง

จากที่กอดอยู่อ้อมแขนแกร่งเอื้อมขึ้นลูบหัวและหลังให้อีกคนที่เริ่มสะอื้นหนักขึ้น

 

แต่กลายเป็นว่ายิ่งลูบยิ่งร้องจนร่างสูงเริ่มทำอะไรไม่ถูกนอกจากค่อยๆลากเอาอีกคนมานั่งลงบนโซฟา

นิ้วโป้งทั้งสองยกขึ้นปาดน้ำตาออกจากดวงหน้าเรียว ตาคมจ้องมองใบหน้าคนรักที่เค้าไม่ได้เห็นมาเป็นเวลานาน

แก้มของคนตัวเล็กที่ตอบลง ดวงตาเขียวมรกตที่เอาแต่มองพื้นไม่ยอมสบตาเค้า...มันมีแต่ความหม่นหมอง..ไม่สดใสเหมือนเคย

 

 

และนั่นทำให้ทอมต้องทอดถอนใจออกมา

 

 

"นายเป็นอะไรไปแดน....เกิดอะไรขึ้น"

 

 

เสียงทุ้มเอ่ยถามทั้งที่มือก็ลูบผมเผ้าของอีกฝ่ายให้เข้าที่เข้าทาง

 

ร่างเล็กที่ยังคงเอาแต่ก้มมองพื้นทำให้ทอมต้องพูดต่อ

 

"ถ้านายไม่พูดฉันก็ไม่รู้หรอกนะแดน"

 

 

แต่นอกจากเหลือบขึ้นมามองแล้ว ริมฝีปากแดงฉ่ำนั่นก็ไม่ได้เอ่ยอะไร

 

 

มือของร่างสูงที่ปล่อยลงกับโซฟาพร้อมเสียงทอดหายใจยาวเรียกความสนใจของดวงตากลมโตได้ทันที

 

 

"............ระหว่างเรา........มันมีอะไรที่เปลี่ยนไปหรือเปล่าแดน"

 

 

ดวงตาสองดวงมองสบกัน

ความสับสนที่ฉายชัดในแววตาของคนทั้งคู่

 

 

คนร่างสูงเพียงแค่เหลือบไปมองหัวข้อข่าวของอีกคนกับนักแสดงผู้หญิงอีกคนก่อนที่จะเงยหน้ามองสบอีกฝ่าย

 

"ฉันจะไม่ถามเรื่องนายกับผู้หญิงคนนั้น........ที่มานี่....ฉันแค่อยากรู้ว่ายังรักกันอยู่บ้างหรือเปล่า....แดน"

 

น้อยครั้งที่แดเนียลจะเห็นดวงตาคมที่เค้ารักคู่นั้นฉายชัดไปด้วยความอมทุกข์แบบตอนนี้

แม้จะไม่มีน้ำตาเหมือนตน แต่แววตาของทอมกลับฉายชัดได้ถึงความเจ็บปวด

"เพราะว่าเราห่างกันไป...เพราะว่าเราไม่ได้ทำหนังด้วยกัน...เพราะว่าเราสองคนต่างไปเจอสิ่งแวดล้อมใหม่ๆหรือเปล่าแดน...มันถึงทำให้นาย..ลังเล..ที่จะพูดคำนั้นๆออกมา"

 

"....แต่ฉันขอให้นายรู้ไว้ว่าไม่เคยมีสักวันที่ฉัน..ที่หัวใจฉัน...จะลังเลที่จะพูดคำๆนั้นกับนาย...."

 

"ฉันรักเคยรักนายยังไงก็ยัง...รัก...เหมือนเดิม..ไม่เคยเปลี่ยน.."

รอยยิ้มบางๆถูกส่งมาทั้งที่ดวงตาคู่นั้นกลับฉายชัดถึงความเสียใจ

 

จุมพิตเบาบางหากเต็มไปด้วยความรักและความทะนุถนอมถูกประทับลงบนหน้าผากมน

 

โดยไร้ซึ่งคำพูดของคนตัวบางที่หลับตาพริ้มรับจูบจากเค้าทำให้ทอมทำแค่อดยิ้มไม่ได้แม้จะรู้สึกเจ็บตรงหน้าอกจนแทบจะล้มลง

 

ในเมื่อเจ้าตัวเล็กของเค้าต้องการเวลาเค้าก็พร้อมจะให้มันเสมอ

 

ร่างสูงตัดใจลุกขึ้น พร้อมหยิบเอากุญแจรถที่วางอยู่บนโต๊ะใกล้ๆกันเตรียมตัวออกไปที่ประตู

 

 

 

 

 

 

".....อย่าไปนะ...."

 

 

 

 

 

 

 

เสียงแหบอ่อนเอ่ยขึ้นเพียงเบาๆพร้อมสัมผัสนุ่มทางด้านหลัง ทำให้ขาทั้งสองข้างหยุดชะงักได้ในทันที

 

 

 

"....กอดฉันหน่อยสิทอม...เหมือนแต่ก่อน....กอดฉัน...."

 

 

เสียงหอบอ้อนทั้งที่ยังติดสะอื้นเล็กๆทำให้อีกคนต้องหันกลับตวัดเอาคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมกอดก่อนจะประกบจูบหวานๆให้อย่างอ่อนโยน

 

 

ร่างสูงค่อยๆถอนริมฝีปากออก ก่อนจะมองสบดวงตาสีน้ำทะเลใส...

ลิ้นเรียวเกี่ยวกระหวัดเก็บเอาน้ำทะเลที่เอ่อล้นออกมา พร้อมจูบเบาๆลงบนเปลือกตาทั้งสองข้าง ไล้เรื่อยไปจนถึงจมูกโด่งเป็นสัน พวงแก้มยุ้ย

 

 

"ฉันขอโทษแดนที่ทำให้เรื่องของเราเป็นแบบนี้.....ฉันไม่รู้ว่าเป็นเพราะว่าอะไร...หรือเพราะใคร..."

 

จูบหวานๆประทับลงบนแหวนสีเงินที่ยังคงส่องประกายอยู่บนมือของอีกฝ่าย

 

"แต่ถ้ายังเหลือคำว่า..รัก..ให้กันอยู่บ้าง.....ฉันอยากจะให้เรามาเริ่มกันใหม่ได้ไหม....ฉันไม่อยากให้รักของเราจบลงแบ.."

 

ก่อนที่จะพูดจบมือเล็กก็เกี่ยวต้นคอของอีกฝ่ายเข้ามาหาตน..จูบหวานๆเริ่มถูกเปลี่ยนให้ร้อนขึ้น..เรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดหากัน..ดวงตาหวานเยิ้มมองสบกัน

 

"ฉันไม่ใจดีขนาดยอมใช้ทอมร่วมกับใครหรอก ไม่ต้องห่วง....

 

......ฉันรักนายแค่คนเดียว...

 

.....รักเสมอมา...และตลอดไป"

 

 

สิ้นคำร่างบาง ร่างทั้งสองก็เกี่ยวกระหวัดถ่ายทอดความรักให้กันและกันให้สมกับที่ห่างหายไปนาน

 

ค่ำคืนแห่งความคิดถึงที่เร่าร้อนคงจะไม่หยุดจนกว่าฟ้าจะสาง

 

 

 

ลมเย็นๆพัดผ่านหน้าต่างที่เปิดกว้างไว้ วันหยุดฤดูร้อนที่ได้มาไม่ได้ทำให้แดนอยากออกไปเที่ยวข้างนอก...เค้ากลับต้องการแค่การนอนฟังเพลงบนตักของอีกฝ่ายที่นั่งอ่านหนังสืออยู่

 

..แค่นี้ก็พอแล้วสำหรับความรักของเราทั้งสอง...

 

...แค่เรายังอยู่เคียงข้างกัน...

 

...แม้เดรกต้องใช้มือเปิดหนังสืออ่าน..แต่แค่มือข้างหนึ่งของเราสอดประสานกันไว้...มันก็อบอุ่นแล้ว

 รอยยิ้มหวานถูกส่งให้กันเป็นบางที

 

...อย่างเช่นตอนนี้...

 

ที่เพลงในวิทยุมันหวาน...พอๆกับรอยยิ้มยั่วของคนที่นอนตักอยู่ ทำให้ร่างสูงอดใจไม่ไหวต้องวางหนังสือในมือลง พร้อมกับแนบจูบหวานๆลงบนริมฝีปากนุ่มนิ่ม

 

 

"ยิ้มแบบนั้น...เดี๋ยวก็ได้ออกกำลังกายในวันหยุดแทนนอนฟังเพลงหรอก"

 

 

"...ก็ดีสิ..จะได้รู้ว่าที่เค้าว่าเต๊ะปี๊ปดังจนแก่น่ะ มันจริงหรือเปล่า"

 

 

" เด็กแก่แดด..เดี๋ยวเถอะจะลุกไม่ไหวเอา แล้วอย่ามาโทษทีหลังว่าเป็นเพราะคนแก่คนนี้นะ"

 

 

 

และแล้ว...เสียงเพลงเบาๆก็ถูกกลบไปด้วยเสียงครางแสนหวานแทน....

 

..............................................................................

 

............................................................

 

..........................................

 

.......................................

 

...........................

 
ระหว่างสองเรานั้นมีอะไรขาดไปหรือเปล่า
ก็หมู่นี้เราไม่ค่อยพูดคุยกันอย่างเคย
จะเป็นเพราะฉันและเธอไปเจออะไรหรือเปล่า
ไม่อยากให้เราต้องเป็นอย่างนี้กันอีกเลย
 
วันเก่าๆ  วันนั้น  จะมีอีกทีหรือไม่
วันที่ทั้งสองหัวใจ กลับไปเป็นเหมือนเคย
เราบอกรักกันเมื่อครั้งสุดท้าย เมื่อไหร่
จะปล่อยให้ใจเราเป็นอย่างนี้อีกนานหรือเปล่า
 
หากว่าเธอลองกอดฉัน
ดั่งวันนั้นเหมือนวันที่แล้วมา
จับที่มือมองที่ตา
เปิดเผยให้เห็นหัวใจ
ร่วมคิดถึงวันเหล่านั้น
และความรักที่ยิ่งใหญ่
เธอและฉันนั้น (จะ)ลองรวมหัวใจดูไหม
 
ให้รักเราใหม่อีกครั้ง

 

..............................................................................

 

............................................................

 

..........................................

 

.......................................

 

...........................

 

END

 

 

Note: 55555555เพื่อคุณกีวี่เลยนะเนี่ยยยยยยย คู่นี้ไม่ได้แต่งมาชาติเศษเลยล่ะ

รู้สึกแปลกๆ เนื้อเรื่องงงๆ ภาษาก็งวยๆ พยายามแล้วน้า..แต่ได้แค่นี้แหละ ฮ่าๆๆ

ชอบไม่ชอบยังไงก็บอกด้วยนะคะ

แหะๆ สัญญาว่าต่อไปเป็นตอนต่อของ เรื่องนั้นแน่ๆ ว่าแล้วก็หนีดีกว่า~

 

Credit : ระหว่างสองเรา - Groove Riders

 

Comment

Comment:

Tweet

โอ้วววว!!!!
น่ารักมากเลยค่ะ!!!!!
เกิดแรงกายแรงใจอยากแต่งคู่นี้มั่ง!!! ^^

ปล.ถ้าเจ้าตัวนักแสดงมาเจอจริงๆคงกรี๊ดสลบ 5555

#8 By Gloom_WiDow on 2010-12-02 03:42

55555+

โอ้วววววว ถูกใจมากเลยครับ!!!

เล่นคู่นักแสดงเลยนะเนี่ย ^^
ชอบจัง

ไว้แต่งอีกนะครับ!!

#7 By Freezing Wizard (222.123.182.11) on 2010-07-29 17:27

5555555555มีเดรกลงไปจริงๆด้วยล่ะ
พึ่งเห็น ฮ่าๆ ขอบคุณมากค่ะที่เตือน
เดี๋ยวต้องแวะไปแก้ซะหน่อย

เราก็เรื่อยๆนะ เรียนยุ่งๆเหมือนกัน แต่ถ้ามีวันหยุดก็อยากแต่งฟิคนะ แต่พอดีอีกเรื่องมัน ตันอยู่คิดไม่ออก
และฟีลตอนนั้นมันอยากแต่งอารมณ์นี้ เลยได้มาให้คุณกีวี่เลย ฮ่าๆๆ แต่มันนานมากแล้วจริงๆที่ไม่แต่งคู่นี้ กว่าจะจิ้นได้ เอาการ...แต่จิ้นออกมา..ฮ่าๆๆ ก็ได้แค่นี้แหละ

ยังไงก็ขอบคุณที่ชอบนะค่ะcry
คุณกีวี่อ่านแล้วมีความสุขก็ดีแล้วว
ยิ่งอยู่ในช่วงสอบยิ่งดี แก้เครียดๆ ฮี่ๆ

แล้วว่างๆจะแวะไปเล่นที่บล็อกนะค่ะ

#6 By killau (118.18.50.188) on 2010-07-20 22:12

ฮัลโหลลลล

วันนี้เป็นไงบ้าง(พูดเหมือนคุยกันทุกวัน555)
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อ่านอะไรดีๆเลย
ใกล้สอบแล้ว^^
มีเรื่องนี้เข้ามา ดีจังเลยยย

ตัวเอง~~
เราแอบงงนิดนึงตรงประโยคนี้...
...แม้เดรกต้องใช้มือเปิดหนังสืออ่าน
เดรก? เดรกคือ? กีวี่งงอ่า55555

เรื่องนี้แอบให้อารมณ์โคแก่กินหญ้าอ่อน ฮาๆๆๆๆ
ทอมดูแก่ๆ ส่วนแดนนี่เอ๊าะเชียววววว
เอิ้ก
หวานมากจริงๆ
คงสไตล์killauไว้เลยเนาะ
ต้องเป็นแบบนี้แหละ ฮิฮิ
ขอบคุณอีกที
นี่เป็นฟิกเรื่องแรกที่มีคนแต่งให้เราแบบ.. เขียนว่าให้กีวี่
ขอบคุณนะ ซึ้งๆ
ไม่ได้เจอกันนาน ยังคิดถึงอยู่ ก็ดีใจจริงๆ

จะมาเยี่ยมอีกเรื่อยๆนะcry

ปล.บล็อกเราเค็มปี๋เลย
ปลล.อยากชวนคนมาอ่านด้วยเยอะๆจัง^^

#5 By Giwi on 2010-07-19 21:46

อ๊ายยยยยยย ขอบคุณมากน้า
น่ารักที่สุดในโลกเลยอ่าาาาา
ทั้งทอมทั้งแดน
แล้วก็คนแต่งด้วยยยย~~~~~

ขอโทษอ่า ที่เข้ามาช้า
ยุ่งมากๆ
อยากบอกว่าขอบคุณมากกกกกกกกกกกกกกก
มากจริงๆๆๆๆๆ
ดีใจที่แต่งให้กีวี่น้า ชอบมากๆ
เดี๋ยวมาคุยกันต่อ
ยาวแน่ๆ555555+
ช่วงนี้เป็นไงบ้างๆๆๆๆ
คิดถึงๆ

กระโดดกอด//
cry

#4 By กีวี่ (giwi) (125.24.119.92) on 2010-07-15 22:26

ขอโทษที่พึ่งมาตอบค่ะ
TF คือ..Tom felton
DR...Daniel Radcliffค่ะconfused smile

ดีใจจังที่ยังมีคนอ่านมัน
surprised smile

#3 By killau (118.18.50.188) on 2010-07-10 00:44

ยังคงความหวานไม่มีเปลี่ยน
ภาษาดีขึ้นเรื่อยๆ ^^
แล้วจะรอชมตอนต่อไปนะ

ปล.ยังไม่รุ้เลย TF DR คนไหนคือใคร 555+

#2 By Zodiac on 2010-06-28 17:58

หวานมากๆๆๆค่าcry

ตอนที่แดนเอาแต่เงียบนี่ก็เศร้าแทนเลย

แต่งได้สุดยอดมากค่า ภาษาดีที่เดียว

#1 By +.:SantagelO:.+ on 2010-06-19 11:16