[Fic DM/HP] LAST FLY - Second.2 Track: LUCKY

posted on 08 Mar 2010 13:25 by redwest
[Fic DM/HP] LAST FLY - Second.2 Track: LUCKY

Paring: DM/HP

Auther:Killau

 

ร่างสองร่างที่นั่งกอดซ้อนหลังกันอยู่ที่ระเบียงท่ามกลางแสงจันทร์ที่สุขสว่าง...

แฮรี่รู้สึกมีความสุขกับสิ่งที่เค้ามีอยู่ในมือตอนนี้ก็จริง

 

...แต่เค้าหนีความจริงไปตลอดไม่ได้..

 

 

 

"เดรก..เข้าไปข้างในกันเถอะ"

 

..

 

....

 

.......

 

"โอ๊ะ ดูเหมือนแขกคนสำคัญของเราจะกลับมาพอดีนะ......"

 

เสียงพ่อมดพิธีกรที่ดังขึ้นพร้อมๆกับประตูกระจกด้านหลังที่ปิดตัวลง

 

...นี่สินะ..ความเป็นจริงที่พวกเค้าต้องเจอ....

 

 

"ยังไงก็ขึ้นมาร้องสักเพลงไม๊หลานชาย....เอ๊ะ...ไม่สิ............ฉันว่าฉันเปลี่ยนใจแล้ว....เอาเป็นแขกคนสำคัญของนายเป็นไง..............เชิญเค้าขึ้นมาร้องสักเพลงสิ"

 

 

ทันทีที่สปอตไลท์ของงานเปลี่ยนทิศทางของมันมาที่พวกเค้าทั้งสองแทนที่จะเป็นเวทีกลางใหญ่นั่น

แฮรี่รู้สึกถึงสายตาทุกคู่ที่จ้องมองมา

 

 

เดรกโก มัลฟอยชักสีหน้าทันทีที่เสียงของพ่อมดแก่นั่นพูดจบ

 

 

หึ....มันจะกล้าเกินไปแล้วนะ...

 

 

 

"แฮรี่ไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น"

 

 

เสียงทุ้มที่ตอบก้องกังวาลไปทั้งห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่

 

 

"หืม.................ทำไมล่ะ............."

 

คราวนี้ไม่ใช่พ่อมดแก่บนเวทีเป็นคนพูด...แต่กลับกลายเป็นเสียงที่เด็กกว่านั้น...อีกเสียง...ที่พูดขึ้นจากมุมห้องอีกฝั่ง....เสียงที่เต็มไปด้วยความเยาะหยัน...

 

 

"เพราะว่า.... ‘ไม่มีความสามารถ‘......หรือว่า.....เพราะเป็น ‘คนนอก‘ เลยไม่กล้าจะเสนอหน้ามาร่วม ‘กิจกรรมครอบครัว‘กัน...แน..."

 

เปรี้ยง!!!

 

ก่อนที่อีกฝ่ายจะทันได้พูดจบประโยค เสียงสะท้อนของคาถาที่ดังไปชนผนังห้องฝั่งตรงข้ามดังก้องสะท้อนขึ้นทันที

 

 

"หัดรู้จักหุบปากซะบ้าง.....ถ้ายังอยากจะอยู่ในตระกูลนี้ต่อไป"

 

 

แม้ไม้คถาจะถูกลดลงข้างตัว หากแต่หน้าตาของคนข้างๆแฮรี่ที่ยังคงเรียบตึง และน้ำเสียงที่ฟังดูนิ่ง..ดุดัน..เต็มไปด้วยอำนาจขนาดนี้...แฮรี่ยังคงไม่คุ้นกับมันเท่าไหร่นัก และแฮรี่เชื่อว่าคนทั้งตระกูลมัลฟอยก็คงไม่ชินเหมือนกับเค้าสังเกตได้จากสีหน้าแต่ละคนที่ทำอย่างกับว่าเอลฟ์ประจำบ้านเดินมาตบหัวคนในตระกูลเล่นก็ไม่ปาน

 

 

แฮรี่พึ่งจะเห็นคนที่กล้าท้าทายมัลฟอยได้ชัดๆก็เมื่อหมอกควันเริ่มจางไป

ร่างสูงโปร่งไม่แพ้คนข้างตัว ผมสีทองสว่างตาที่ถูกตัดสั้นประมาณบ่า ดวงตาคมเข้มที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความโกรธ ริมฝีปากแดงสดสั่นระริกตัดกับผิวขาวซีด...จะว่าคล้ายกับเดรกโกก็คงใช่...เพียงแต่คนตรงหน้าไม่ได้ดูดีสมบูรณ์แบบไปหมดซะทีเดียว...คงเป็นเพราะโหนกแก้มที่สูงกว่า...และดวงตาโปนกว่า...นั่นกระมัง...

 

 

แฮรี่เผลอจ้องพิจารณาคนตรงหน้ามากไปจนมารู้ตัวเอาตอนที่อีกฝ่ายหันกลับมามองสบตา

 

"หึ...ดูท่า'คนนอก'คนนี้ผู้นำตระกูลคนใหม่คงจะหลงมากสินะ...ทำไมล่ะ...หรือว่าค่าตัวแพง..เพราะมาจากซ่องชั้นสูงของมักเกิ้ลที่ไหนกัน"

 

 

เสียงกัดฟันกรอดที่ดังอยู่ข้างๆพร้อมกับมือข้างที่ถือไม้กายสิทธิ์ถูกยกสูงขึ้นอีกครั้งทำให้ลมหายใจของแฮรี่เริ่มจะติดขัด

 

"..เอ่..อ..."

 

แม้จะรู้สึกได้ถึงชายเสื้อสูทที่ถูกดึง และน้ำเสียงที่เอ่ยเบาๆอยู่ข้างๆตัว แต่ดูเหมือนตอนนี้สิ่งเดียวที่เดรกโกนึกถึงคงเป็นการเลือกคาถานับพันในหัว ว่าอันไหนจะเจ็บปวดและเหมาะสมกับคนตรงหน้านี่ที่สุด

 

"แหม แค่ขึ้นไปทำกิจกรรมนิดหน่อยแค่นี้ ทำไม่ได้เหรอครับ หรือว่าจะเก่งแต่ ‘กิจกรรมบนเตียง‘"

 

"สเป็ก.. !!!!"

 

"เดรก!!!"

 

"สตูพิฟาย!!!!"

 

 

ตูม!!!

 

 

คาถาสีเขียวเข้มพุ่งตรงไปที่ร่างสูงทำให้ร่างนั้นกระเด็นไปกระแทกกับผนังทันที

 

แฮรี่พยายามเพ่งตามองเข้าไปในกลุ่มฝุ่นควันที่ลอยฟุ้งอยู่เบื้องหน้าพร้อมทั้งสีหน้าที่เก็บความงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น

 

สามเสียงที่ดังขึ้นพร้อมกัน

 

เสียงแรก..แน่นอน..เดรกโก..คนที่อยู่ข้างเค้า

เสียงที่สอง...เสียงของตัวเค้าเอง

 

และตอนนี้แฮรี่กำลังมองตรงไปที่ร่างของเสียงที่สาม...ผู้ที่เสกคาถาแทรกเดรกโกขึ้นมา

 

 

ผู้หญิงงั้นเหรอ?

 

แฮรี่ยังคงไม่เห็นสีหน้าของอีกฝ่ายที่ยืนคั่นกลางระหว่างเค้ากับผู้ชายคนที่ว่าเค้าเมื่อกี้

 

 

แต่ทันทีที่ร่างนั้นหันกลับมา มันยิ่งทำให้ตกใจ

 

ใบหน้าที่ถอดแบบกันมาทุกกระเบียดนิ้วกับชายหนุ่มที่ยืนด่าเค้าเมื่อกี้

 

ร่างสูงชะลูดในชุดราตรีสีดำมะเมี่ยมก้าวยาวมาที่ๆพวกเค้ายืนอยู่ก่อนจะก้มตัวลงแสดงความเสียใจ

 

 

"ดิฉันขอโทษแทนเจมส์ด้วยนะค่ะ คงเป็นเพราะว่าวันนี้เค้าคงดื่มเยอะเกินไปน่ะค่ะ เลยพูดจากไม่ค่อยจะรู้เรื่อง"

 

 

"เธอกล้าดียังไงถึงได้มาสอด"

น้ำเสียงทุ้มเรียบ ดวงตาสีเท่าหรี่จ้องมองอีกฝ่าย

 

แม้ดวงหน้าคมจะดูนิ่งลงกว่าเมื่อกี้เยอะแล้ว แต่คำพูดและท่าทางที่อีกฝ่ายมองผู้มาใหม่ทำให้แฮรี่รู้ได้เลยว่าอารมณ์โกรธของอีกคนไม่ได้ลดลงเลย มันกลับยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวเมื่อเจ้าตัวไม่ได้ระบายออกกับตัวการ

สำหรับเค้าแบบนี้มันน่ากลัวกว่าเก่าซะอีก

 

แต่แล้วเมื่อแฮรี่มองจ้องไปที่อีกฝ่าย...หญิงสาวร่างสูงตรงหน้ากลับไม่ได้มีอาการหวาดกลัวใดๆอย่างที่เค้าคิด

ดวงตาสีฟ้าสดคู่นั้น.....ทำไมมันถึงได้นิ่ง.....จนดูเหมือนไม่มีอารมณ์ได้ขนาดนั้นนะ

 

 

"ฉันถามว่..."

 

"พอเถอะเดรก"

 

แฮรี่ตัดสินใจกระตุกมือที่เกาะกุมกันไว้อีกรอบ

 

และนั่นทำให้มัลฟอยหันมามองอีกคนอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

 

 

นี่เจ้าตัวเล็กของเค้าคิดอะไรอยู่ ที่เมื่อกี้ถูกว่านี่ไม่ได้ฟังเลยใช่ไม๊

 

 

แต่แล้วร้อยยิ้มสุขสว่างตามแบบฉบับของเจ้าตัวก็ถูกส่งมาพร้อมกับคำพูดที่ทำให้ร่างสูงต้องกุมขมับ

 

 

"เค้าก็แค่ต้องการให้ฉันร่วมกิจกรรมครอบครัวน่า..."

 

 

เดรกโกคงจะคิดว่าแฟนเค้าคงจะเพี้ยนไปแล้วถ้าเกิดไม่แอบเห็นคนตัวบางขยิบตาให้

 

 

ร่างสูงหลับตาข่มอารมณ์สักพักก่อนจะหันมาถอนหายใจให้เจ้าตัวเล็กข้างๆ

 

"ครั้งนี้เพราะเห็นแก่นายนะ...."

แฮรี่หันไปยิ้มบางๆให้กับน้ำเสียงเหนื่อยใจของแฟนตัวเอง

 

 

"แต่จำไว้ถ้ามีอีกครั้ง...จะไม่มีการไว้หน้าอีก...ไม่ว่ามันจะเป็นใครหน้าไหนก็ตาม"

 

เสียงร่างสูงเอ่ยขึ้นไม่ได้อ่อนนุ่มเหมือนกับที่พูดกับอีกคน หากแต่มันกลับก้องกังวาลประหนึ่งประกาศิตที่ประกาศแก่คนในตระกูลมัลฟอย

 

 

"งั้นดิฉันขอตัวก่อนนะค่ะ"

 

ว่าแล้วหญิงสาวก็หันหลังกลับไปประคองเอาร่างที่สลบไม่ได้สติอยู่ข้างผนังขึ้นและเดินหายไปหลังม่านสีดำตรงทางออก

 

แฮรี่เอ่ยเรียกอีกคนที่ยังคงมองจ้องไปที่สองคนนั่นจนลับตา ประหนึ่งว่ากลัวสองคนนั่นจะกลับมาทำร้ายอย่างนั้นแหละ

 

"เดรก...ไม่เอาน่า"

 

จนเมื่อนั่นแฟนหนุ่มจึงค่อยหันมาให้ความสนใจกับคนข้างตัว

 

"นายมันใจดีเกินไป"

 

 

"เปล่าน่า..ฉันมีเหตุผลของฉันล่ะกัน ว่าแต่ตอนนี้....ไปร้องเพลงเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิเดรก.."

 

คิ้วสีทองของร่างตรงหน้ายกสูงขึ้นเล็กน้อยแสดงความประหลาดใจแต่แล้ว

 

 

"ฉันเคยขัดใจนายด้วยเหรอไง"

 

 

 

 

แม้ว่าบรรยากาศภายในงานจะยังคงเต็มไปด้วยความตื่นตกใจแต่เมื่อทั้งสองร่างก้าวขึ้นไปยืนบนเวทีกลาง เสียงที่ดังเซ็งแซ่เมื่อครู่ก็สงบลงในทันใด

พิธีกรเริ่มดำเนินรายการของตนต่อด้วยน้ำเสียงที่ยังคงตะกุกตะกักในตอนต้น

 

"เอ่อ..งั้น...พวกเรามาทำความรู้จักกับ..เอ่อ...คุณหนู..เล็ก..คนนี้กันหน่อย..ดะ..ดีไม๊"

 

ทั้งที่เป็นประโยคคำถามแต่สายตานั่นยังคงมองจ้องสบกับเดรกโกอยู่ตลอดด้วยกลัวว่าอาจจะพูดอะไรผิดหูไอ้หลานชายคนนี้เอาได้

 

 

"อย่างที่ทุกคนคิด...นี่คนรักของผม...แฮรี่...พอ.."

 

"แฮรี่ฮะ...ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะฮะ"

 

ร่างเล็กแทรกขึ้นพร้อมกับดวงหน้ายิ้มแป้น

 

เดรกโกจ้องไปที่คนข้างตัว แม้เค้าจะไม่เข้าใจจุดประสงค์ของคนตัวเล็กแต่มือหนากลับยกขึ้นตบเบาๆ

และแล้วเสียงตบมือจึงค่อยๆดังขึ้นจากรอบข้าง

 

 

ฉันเชื่อใจนาย...

 

 

และนั่นเป็นเสียงกระซิบเบาๆที่ทำให้คนตัวเล็กหน้าแดงได้ไม่ยาก

ท่ามกลางเสียงปรบมือของแขกในงาน

เสียงกีต้าร์ที่ค่อยๆดังขึ้นด้วยมือของร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างๆเค้า

 

"Do you hear me?  Talking to you
Across the water Across the deep blue ocean
Under the open sky Oh my, baby I'm trying"

นายได้ยินเสียงของฉันบ้างไหมตอนที่เราไม่ได้เจอกัน

ฉันจำได้ว่าฉันคุยกับรูปนายอยู่บ่อยๆนะ

 ฉันหวังเสมอว่ามันคงจะส่งข้ามผ่านน้ำ ผ่านทะเลไปถึงนายที่อยู่ภายใต้ท้องฟ้าเดียวกันได้

 

..เด็กน้อยของฉัน..ฉันพยายามแล้วนะ..

 

 

 

เสียงทุ้มที่ดังขึ้น พร้อมกับเงยสบตาให้คนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้อีกตัวข้างๆ

 

 

"Boy I hear you in my dreams
I feel your whisper across the sea
I keep you with me in my heart
You make it easier when life gets hard"

 

 

ฉันแอบฝันว่าฉันได้ยินเสียงของนายด้วยล่ะ..จริงแล้วๆคือ..ฉันฝันว่าเราได้คุยกัน

เวลาที่ฉันนั่งเล่นอยู่ข้างทะเลฉันก็ชอบนึกไปเองว่าเสียงของสายลมที่พัดผ่านมานั่น..คือเสียงกระซิบที่คุ้นเคย

ตอนแรกฉันก็คิดว่าฉันคงบ้าไปแล้ว...แต่มานั่งคิดดู....มันเป็นเพราะว่าฉันเก็บนายไว้ในใจเสมอล่ะมั้ง

 

รู้ไหม..ชีวิตฉันต้องพบเจอกับช่วงเวลาที่ลำบากก็จริง.....แต่พอมีนาย..อะไรๆมันก็ดูง่ายไปหมด

 

 

เสียงใสหวานร้องตอบมาให้พร้อมกับรอยยิ้มเต็มแก้มบาง

ก่อนที่ทั้งคู่จะหลับตาลง...พร้อมกับเสียงสองเสียงที่ร้องสอดประสานกัน

 

Lucky I'm in love with my best friend
Lucky to have been where I have been
Lucky to be coming home again

 

โชคดีที่ฉันได้รักกับนาย...ไอ้ศัตรูขี้แกล้ง..ที่รู้จักฉันดีกว่าเพื่อนสนิทคนไหน

โชคดีที่เกิดเรื่องทุกอย่างขึ้น

และขอให้คิดว่า เรา จะโชคดีเหมือนกันที่ได้กลับมาบ้านของนายแห่งนี้

 

 

They don't know how long it takes
Waiting for a love like this
Every time we say goodbye
I wish we had one more kiss
I'll wait for you, I promise you I will

 

ทุกคนไม่มีใครรู้ถึงเวลาแห่งความยาวนานที่เราผ่านกันมาสำหรับการรอคอยความรักในครั้งนี้

ทุกครั้งที่เราเอ่ยคำลา...จูบที่อ่อนหวานนั่น...ฉันไม่เคยอยากให้มันเป็นจูบสุดท้ายเลยสักครั้ง

ฉันจะรอคอยเพียงเธอ....ฉันสัญญา

 

 

Lucky we're in love in every way
Lucky to have stayed where we have stayed
Lucky to be coming home someday

 

นายมันนิสัยเสียเดรกโก...ปากหมาด้วย...เอาแต่ใจตัวเองอีกต่างหาก..แต่ฉันก็รักนาย

ฉันรักนาย...ทั้งที่ๆนายมันดื้อ..เตือนอะไรก็ไม่เคยฟังกันบ้าง..คนเค้าก็แค่เป็นห่วง...แต่นั่นแหละ..ฉันก็ยังรักนาย

 

โชคดี..ที่เรารักกันในทุกสิ่งของกันและกัน

 

ถ้านายไม่ขังฉันอยู่ที่นั่น..กลางทะเลทรายที่ร้อนระอุนั่น...ป่านนี้เราก็คงไม่ได้เป็นอย่างทุกวันนี้

 

โชคดี..ที่ฉันได้อยู่ในที่ฉันต้องอยู่

 

สัญญาที่ให้ไว้ก่อนจะก้าวข้ามออกมายังเกาะแห่งสายฝนนี้.....บ้านแห่งแสงสว่างหลังนั้นของเรา...สัญญาว่าจะกลับไป

 

โชคดี...ที่เราจะได้กลับบ้านของเราในสักวันหนึ่ง

 

And so I'm sailing through the sea To an island where we'll meet
You'll hear the music fill the air I'll put a flower in your hair

 

และเราก็ได้ข้ามผ่านน้ำผ่านทะเลไปที่เกาะแห่งทะเลทรายที่เราพบกัน

 

ร่างบางที่นอนหลับตาฟังเสียงเพลงธรรมชาติอยู่กลางสวนต้องสะดุ้งตกใจพร้อมกับดอกไม้ที่ถูกวางถัดหูด้วยมือหนาของผู้มาใหม่


Though the breezes through the trees
Move so pretty, you're all I see

ร่างบางที่ลุกขึ้นวิ่งไล่ตามคนขี้แกล้งที่แอบดึงดอกไม้ออกคืน ร่างสูงที่วิ่งผ่านสายลม ไปซ่อนตัวหลังต้นไม้ ทุกท่วงท่าดึงดูดให้คนตัวบางต้องหยุดวิ่งและมือบางยกขึ้นทาบฟังเสียงที่ดังแน่นในอก

 

ที่ทุกสิ่งมันดูดี..เพราะว่าทุกสิ่งที่ฉันเห็นเป็น นาย หรือเปล่า

 

 

 

 

 

As the world keeps spinning round

ฉันรู้ว่าโลกนี้ยังคงต้องหมุนต่อไป

 

 

You hold me right here right now

แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันขอให้ในวันข้างหน้า เธอยังคงตระคองกอดกันไว้

 

 

Lucky I'm in love with my best friend
Lucky to have been where I have been
Lucky to be coming home again

 

Lucky we're in love in every way
Lucky to have stayed where we have stayed
Lucky to be coming home someday

 

 

มองโลกในแง่ดีว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นคือความโชคดี

ถ้าทำได้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ใจของเราจะยังคงตั้งมั่นไม่ไหวหวั่นไปกับความทุกข์ร้อนรอบข้าง

และนั่น...คือสิ่งที่เรียกว่าความสุขที่แท้จริง...

 

 

 

"ขอบคุณในความโชคดี

ที่ทำให้เรารักกัน"

 

End of Part 2

To be continue

 

Talk: ยาวถูกใจไม๊ ฮี่ๆ ต้องขอบคุณที่มีคนทวงในตอนที่เราแอบมีเวลา..

ขอให้มีความสุขกับฟิคที่ระดับน้ำตาลในเลือดยังคงคงเส้นคงวาไม่ได้ลดน้อยลงไปนะค่ะ

สัญญาว่า...จะหายตัวไปทำธุระอีกสัก...เดือน..ฮ่าๆๆ ถ้าทำได้..ไม่ปลายเดือนนี้ก็กลางเดือนหน้าเจอกันค่ะ ^^

 

Credit: Lucky - Jason Mraz (feat. Colbie Caillat)

Comment

Comment:

Tweet

เข้ามาเพราะคิดถึงเรื่องนี้จนได้เจอกับตอนพิเศษที่น่ารักพวกนี้ ลัคกี้จริงๆ :))
น่ารักมากเลยคะมันอ่านแล้วหวานกำลังดี อบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก ><"
คู่นี้เป็นอะไรที่รักกันและเข้าใจกันและกันเสียจริง
อยากได้แบบนี้บ้างในชีวิตจริง 555
อยากอ่านพาร์ทต่อไวๆจัง นี้เลยมาปีนึงแล้วจะรอนะค๊า สู้ๆ :))

#10 By เชอร์ล็อก โฮมส์ (115.87.22.7) on 2011-07-07 00:46

หวานๆๆๆๆ สุดๆเลย

#9 By Leo_Knight on 2011-02-06 19:04

อัพต่อนะคะ ชอบมากๆเลยล่ะค่ะ ชอบมาตั้งแต่สมัยกุหลาบทะเลทราย((เรียกซะเชย))ลงที่บอร์ดกริมโมล์ดโน่นแน่ะค่ะ

ลงอีกนะคะ จะเอาใจช่วยทั้งไรเตอร์ทั้งหนุแฮร์รี่เลยค่ะ

ต้องเป็นนายหญิงที่สง่างามได้อยุ่แล้วล่ะค่ะ

คนที่เดรโกเลือกนี่นา เนอะ

#8 By rikku (113.53.133.236) on 2010-04-27 23:38

น่าร๊ากกกก XD
ชอบคู่นี้มากๆ เลยค่ะ ตามอ่านมานานนมแล้ว
เดี๋ยวนี้กระแสแฮร์รี่ลดลงเหลือเกิน..

เป็นกำลังใจให้แต่งต่อไปนะคะ
me* ส่งจูบให้ไรท์เตอร์

#7 By Sarann (124.157.186.110) on 2010-03-11 03:57

น่ารักกกกกกกกกกกกกกก
โอกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ตอนร้องเพลงอะ...โฮกกกก ไม่ไหวๆๆน่ารักไปไหน
แต่ว่าเดรกค๊าบบบบ อย่าใจร้อนๆๆ
สงสานแฮร์คับ = =

รอตอนต่อไปฮะ

#6 By zσмвіε' on 2010-03-08 21:47

แอบมาเม้นก่อนไป..
อยากบอกว่าตอนแต่งพาร์ทนี้...

เราแอบถึงกีวี่แหละ

ฮ่าๆๆๆ

กลับมาสัญญาจะแต่งให้เล้ยยย
cry

แค่นี้แหละ ไปและ อิอิ

#5 By KILLAU on 2010-03-08 21:04

ต่อๆ
ในหน้าFavมันขึ้นเอนทรี่นู้นแหละ
อ้าว(เพิ่งเห็น) จะไปอีกแล้วหรอ อิอิ
เดี๋ยวเจอกันจ้า...
ว่างๆแวะมาคุยกันนะ^^

ปล.เดี๋ยวอ่านจบมาเม้นอีกที

#4 By Giwi on 2010-03-08 17:49

น่ารักมากเลยค่าาา
อ่านสองเอนทรี่จบเลย.. big smile

หวานมากกกกก >..<

#3 By HeDw!g on 2010-03-08 15:05

หวานน ~
ยังหวานเหมือนเดิมเลย *-*
รอตอนต่อไป
ฮ่า ๆ

จะเปนกำลังใจให้ตลอดไปน๊ะ ^^ V

#2 By Zodiac (124.121.221.147) on 2010-03-08 14:11

น่ารักจัง ไม่ได้อ่านคู่นี้น่าแล้ว ขอบคุณมากค่ะ

#1 By Aj on 2010-03-08 14:00