[Fic DM/HP]Desert rose Special: LAST SMILE, FOR OUR GOOD BYE

posted on 01 Nov 2008 19:19 by redwest
  Special Part: LAST SMILE, FOR OUR GOOD BYE (To Grimmauld Place)

 

~START the destiny again?~

 

 

You know I can't smile without you

I can't smile without you
I can't laugh and I can't sing
I'm finding it hard to do anything
You see I feel sad when you're sad
I feel glad when you're glad
If you only knew what I'm going through
I just can't smile without you

You came along just like a song
And brightened my day
Who would have believed that you were part of a dream
Now it all seems light years away

And now you know I can't smile without you
I can't smile without you
I can't laugh and I can't sing
I'm finding it hard to do anything
You see I feel sad when you're sad
I feel glad when you're glad
If you only knew what I'm going through
I just can't smile

Now some people say happiness takes so very long to find
Well, I'm finding it hard leaving your love behind me

And you see I can't smile without you
I can't smile without you
I can't laugh and I can't sing
I'm finding it hard to do anything
You see I feel glad when you're glad
I feel sad when you're sad
If you only knew what I'm going through
I just can't smile without you

 

กลางคฤหาสหลังใหญ่ เสียงเพลงยุคสมัยเก่าที่คุ้นหูดังคลอมา บรรยากาศกลิ่นเครื่องหอมจางๆที่บัดนี้ถูกเจือด้วยกลิ่นอาหารนานาชนิดลอยอยู่อย่างอบอวน แฮรี่ที่พึ่งออกมาจากเตาผิงอันใหญ่กลางบ้านพยายามสังเกตเก็บรายละเอียดบ้านหลังใหญ่ที่ตนพึ่งมาถึงอย่างตื่นตา แม้ขนาดจะเทียบไม่ได้กับคฤหาสแบล็กที่เค้าอาศัยอยู่ตอนนี้ หากแต่คฤหาสหลังนี้ก็ไม่ได้เหมาะกับคำว่าเล็กกระทัดรัดเลยสักนิดออกจะดูห่างไกลซะด้วยซ้ำ พื้นไม้สักสีน้ำตาลเข้มจัดเรียบทำให้ตัวบ้านดูกว้างขวางสะอาดตา ห้องนั่งเล่นที่มีขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ขนาดพอที่ครอบครัวใหญ่จะนั่งพักผ่อนกันได้อย่างสบายๆ และเมื่อหันกลับไปมองที่ด้านหลัง นอกจากถ้วยรางวัลและเกียรติบัตรบางส่วนที่ถูกจัดไว้ในตู้กระจกแล้วเหนือเตาผิงตัวโตที่บัดนี้ดวงไฟแดงเข้มดวงโตกำลังทำหน้าที่ให้เพิ่มอุณหภูมิความอบอุ่นกับบ้านหลังนี้แล้ว รูปภาพบุคคลมากหน้าหลายตาก็ถูกบรรจงเรียงไว้เช่นเดียวกับที่บ้านของพ่อบุญธรรมเค้า เพียงแต่อาจจะดูน้อยกว่าไปนิดหน่อย

 

เมื่อก้าวมาอยู่ในบรรยากาศที่คุ้นเคยมันทำให้แฮรี่คิดถึงบ้านขึ้นมาจับใจ.....บ้านที่พ่อบุญธรรมคนเดียวยกให้ นี่ตัวเค้าไม่ได้ไปจัดการปัดกวาดเช็ดถูมาเท่าไหร่แล้วนะ แม้จะมีเอลฟ์พ่อบ้านจำนวนหนึ่งช่วยดูอยู่แต่แฮรี่ก็มักจะไปช่วยพวกมันดูแลทำความสะอาดอยู่เสมอ

 

"มัวแต่มองอย่างอื่นเดี๋ยวก็เดินสะดุดหรอก มืดออกขนาดนี้"

 

แฮรี่หันมองมือที่เอื้อมมาโอบหัวไหล่พาเดินออกไปก่อนจะหันไปมองหน้าคนข้างตัวที่ยังคงเรียบนิ่งแก้เขินเหมือนเคย

 

"ขอบคุณ"

รอยยิ้มกว้างถูกส่งเป็นรางวัลให้คนรู้ใจ

 

 

เมื่อทั้งคู่เดินออกมาถึงตรงส่วนที่แสงสว่างของดวงไฟสาดส่องได้อย่างทั่วถึง คนตัวบางก็หยุดเดินก่อนจะกระตุกชายเสื้ออีกฝ่ายให้หันมามอง

"ถ้าเราเสร็จงานนี้ไปเยี่ยมบ้านฉันกันนะเดรก"

แม้จะเป็นแค่ประโยคสั้นๆแต่กับกินใจความได้ลึกซึ้งจนทำให้อีกคนที่มองมาถึงกับตาค้าง

 

ดวงตาคู่สีควันหมอกเข้มมีแววตระหนกอยู่เพียงนิดก่อนจะสั่นระริกด้วยแรงอารมณ์

 

"ขอบคุณ"

 

แม้จะเป็นเพียงคำสั้นๆแต่มันหมายความถึงอย่างนั้นจริงๆในความคิดของคนตัวโต

 

พวกคุณไม่คิดว่ามันลึกซึ้งบ้างเหรอ

 

คำๆนี้สำหรับผม การขอบคุณครั้งนี้มันไม่ได้หมายถึงแค่การที่แฮรี่จะยอมรับผมไปเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต

 

แต่คำขอบคุณอันนี้สำหรับผม....

 

ผมขอบคุณที่เค้าได้เกิดมาบนโลกใบนี้ ได้มาใช้อากกาศหายใจเดียวกันแบบนี้

 

ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เราได้มาเจอกัน

 

และขอบคุณทุกสิ่งที่ทำให้เราสามารถอยู่ด้วยกันในวันนี้ได้

 

 

 

 

.....ขอบคุณ........

 

 

 

 

 

ผมรู้.....ว่าคำพบปะมักมาพร้อมกับการจากลา แต่กว่าจะถึงวันที่ต้องเอ่ยคำนั้น

 

ผมอยากให้เราใช้เวลาด้วยกันอย่างคุ้มค่าทุกวินาที

 

ผมสัญญาว่าผมจะพยายามไม่ขี้หึง

ไม่อารมณ์ร้อน

คิดอะไรให้เป็นเหตุเป็นผลมากขึ้น ไม่เอาอารมณ์เป็นที่ตั้ง

 

และทุกสิ่งเป็นเพราะ....ผมอยากจะเป็นที่พึ่งให้กับเค้า

 

ผมอยากจะเห็นเค้ามีความสุขกับทุกนาทีของการใช้ชีวิต

 

เงินและทรัพย์สมบัตินอกกายไม่ใช่ความสุขของเราทั้งคู่

 

หากแต่การเข้าใจกัน ไม่ทะเลาะกัน มีคนคอยรักคอยเอาใจใส่กัน

 

นั่นไม่ใช่สิ่งที่เรียกว่า

 

 

.......ความสุข....

 

 

หรอกเหรอ

 

 

ดังนั้นแม้แต่วันที่ผมต้องพูดคำลา

 

ผมก็ยังอยากจะเป็นฝ่ายพูดมันก่อน

เพราะผมรู้ว่า การที่ต้องทิ้งอีกคนให้จมอยู่กับความทรงจำคนเดียว...มันเป็นสิ่งที่เจ็บปวดนะ

 

และผมคงทนไม่ได้ถ้ามันต้องเป็นอย่างนั้น

 

 

ดังนั้น

 

....แม้จะเป็นวันสุดท้ายที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน

.....แม้จะเป็นวินาทีที่จะต้องพูดคำลาจาก

 

 

 

 

แต่ผมก็ยังอยากจะทำให้เค้ามีความสุขจนวินาทีสุดท้ายนะ

 

 

 

 

 

 

หรือถ้าเป็นคุณคุณว่ายังไงล่ะ?

 

 

 

 

 

 

เดรกโกเคยพูดคำนิยามของคำว่าขอบคุณสำหรับเค้าให้ผมฟัง

พวกคุณรู้ไม๊ผมตอบเค้าว่าอะไร

 

 

 

 

 

"ถ้านายคิดว่านายยังอยากจะเป็นฝ่ายถูกทิ้งไว้ข้างหลัง เพราะไม่อยากให้อีกคนต้องมาเศร้าคนเดียว แล้วนายเคยคิดไม๊ว่าฉัน.............คนที่รักนาย.................ก็คิดไม่ได้ต่างกัน"

 

 

ใช่ ผมคิดมาเสมอว่า

เดรกทำทุกอย่างเพื่อคนอย่างผมมาโดยตลอด ดังนั้นสิ่งที่ผมจะตอบแทนเค้าได้คือการทำให้เค้ามีความสุข

 

ดังนั้นผมจึงเป็นคนที่เห็นความสำคัญของเวลาทุกๆนาที

 

คุณเคยได้ยินคำพูดที่นักพูดคนหนึ่งเคยกล่าวไว้ไม๊

 

ถ้าอยากเข้าใจคุณค่าของระยะเวลาหนึ่งปี

ก็ลองฟังนักเรียนที่เอ็นไม่ติดดูดีไม๊

 

 

ถ้าอยากเข้าใจคุณค่าของระยะเวลาหนึ่งเดือน

ก็ลองฟังเหล่าคุณแม่ที่คลอดลูกก่อนเวลากำหนดดูดีไม๊

 

 

ถ้าอยากเข้าใจคุณค่าของระยะเวลาหนึ่งสัปดาห์

ก็ลองฟังพวกนักหนังสือพิมพ์ดูดีไม๊

 

 

 

ถ้าอยากเข้าใจคุณค่าของระยะเวลาหนึ่งชั่วโมง

ก็ลองฟังพวกคู่รักที่รอที่จะเจอกันดูดีไม๊

 

 

 

ถ้าอยากเข้าใจคุณค่าของระยะเวลาหนึ่งนาที

ก็ลองฟังพวกที่พลาดการลงจากสถานีรถไฟของตัวเองดูดีไม๊

 

 

 

ถ้าอยากเข้าใจคุณค่าของระยะเวลาหนึ่งวินาที

ก็ลองฟังพวกที่ต้องเผชิญกับอุบัตติเหตุดูดีไม๊

 

 

 

ถ้าอยากเข้าใจคุณค่าของระยะเวลาสิบเสี้ยววินาที

ก็ลองฟังพวกที่ได้รับเหรียญเงินในโอลิมปิกดูดีไม๊

 

 

 

 

เข็มของนาฬิกายังคงหมุนไปเรื่อยๆ ดังนั้นเวลาที่ทุกคนๆมีขอให้กรุณาใช้มันทุกวินาที

 

และมาร่วมทำวันนี้ให้เป็นของขวัญที่ดีที่สุดกัน

 

 

 

 

และนั่นเป็นหลักที่ผมยึดเอามาใช้เองเช่นกัน

 

 

ผมคิดจะทำทุกวันของเราให้เปรียบเสมือนของขวัญล้ำค่าอยู่เสมอ

 

เพราะผมเชื่อว่า เข็มของนาฬิกาไม่เคยหยุดหมุน

 

มันยังคงเดินอย่างคงที่และมั่นคง ไปพร้อมๆกับหลายสิ่งหลายอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของคนเรา

 

แน่นอนว่าต้องมีสิ่งที่เป็นทุกข์ แต่นั่นหากมองในอีกมุม

 

มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้เรารู้จักความสุขไม่ใช่เหรอ

 

 

ยิ่งถ้าเรามีคนมาร่วมแชร์ความรู้สึกไปพร้อมๆกันด้วยแล้ว

 

 

สำหรับผมมันเป็นสิ่งที่วิเศษที่สุด

 

 

 

เป็นของขวัญที่ให้กันได้ทุกวินาทีที่เข็มนาฬิกาหมุนไป

 

 

 

ดังนั้นคำตอบของผม

 

แม้จะอยู่ในช่วงเสี้ยววินาทีสุดท้าย

 

 

 

ผม

 

 

ก็ยังอยากให้เค้ามีแต่ความสุข

 

 

 

ก็ยังอยากให้เรายิ้มด้วยกัน ไม่ใช่แค่การที่ใครคนหนึ่งเดินจากไป

 

 

 

ที่ผมคิดอย่างนี้ได้อาจจะเพราะผมไม่ได้มองทุกสิ่งเป็นเหตุเป็นผลกันล่ะมั้ง

 

เพราะบางอย่าง ผมกลับใช้หัวใจแทนสมองในการตัดสิน

 

เหมือนกับคำตอบของผมที่มันอาจจะดูเป็นไปไม่ได้ที่เราทั้งสองคนจะยิ้มด้วยกันแม้ว่าจะมีใครสักคนต้องจากไป

 

 

 

 

แต่จนกว่าจะถึงวันนั้น

 

 

 

 

 

ผมก็แน่ใจว่า ทุกช่วงเวลาที่เข็มวินาทีก้าวเดิน

 

 

 

 

 

ผม และ เค้า ก็จะยิ้มไปทุกก้าวพร้อมกับมันเช่นกัน

 

 

 

 

 

แม้ว่ายิ้มนั้นจะเป็นยิ้มครั้งสุดท้ายสำหรับเราก็ตาม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แล้วคุณล่ะ คุณจะสามารถยิ้มให้กับการล่ำลาครั้งสุดท้ายของเราได้ไม๊?

 

 

 

 

 

The END OF Special LAST SMILE FOR OUR GOODBYE

Song: Barry Manilow - Can't Smile Without You

 

 

 

Ps. If you can smile....then....Let's go to Our "LAST FLY: Intro to Desert Rose SP"Together!

 

^__________________________________________^

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

น่ารักมากอ่ะ อ่านแล้วซึ้งตลอดเลยนิยาเรื่องนี้
ผู้ชายในฝันของเรานี่เดรกเลยอ่ะ
สองคนนี้น่ารักมากมาย
ตามอ่านเรื่องนี้ในเวปเด็กดี
แต่ในนั้นมีแค่สี่ตอน กลุ้มมากอ่ะ จะไปหาอ่านต่อที่ไหนดี
ดีนะกูเกิ้ลช่วยไว้ ^ ^
รักไรเตอร์มากอ่ะ ชอบนิยายเรื่องนีสุดๆ
ขอบคุณอีกครั้งน๊าที่แต่งให้อ่าน

#5 By เชอร์ล็อก โฮมส์ (124.121.127.247) on 2010-01-01 22:05

แอดได้เลยเหมือนกันค่า!^^

แล้วเดี๋ยวจะมาเมนต์ให้บ่อยๆนะ

#4 By Giwi on 2008-12-07 19:28

555+
ขอบคุณมากน้าที่ตอบ^^
ดีใจๆๆๆ
เรื่องอื่นของท่านดูออกแนวAngstมากๆ
แต่เรื่องนี้อ่านแล้วหวานแหววชวนละลายเป็นที่สุด
ไม่แต่งอีกหรอท่าน กีวี่คิดถึงดู่แดนทอม ทอมแดนจะแย่แล้ว555

เรื่องฟิกsad smile ไปอ่านหนังสือก่อนอ่ะดีแล้ว
กีวี่สิแย่ ติดฟิกสุดๆเลย เหอๆ
ยังไงขอให้โชคดี Get Aกับการเทสน้า

ขอบคุณอีกทีจ้า

ปล.ขออนุญาตแอดบล็อกได้มั้ยจ๊ะ

#3 By Giwi on 2008-12-04 22:56

ท่านKillua
นี่กีวี่จากบอร์ดกริมนะ(ถึงกับต้องแนะนำตัวกันอีกที)

กีวี่ไล่อ่านฟิกในบอร์ดอยู่
จะเข้ามากรี๊ดดดดดด
จะบอกว่ากีวี่ชอบเรื่องHappy NeW YeAr FOREVERมากที่สุดในโลกเลยอ่า
อ๊างงงง
กีวี่คิดเลยว่าอ่านจบต้องหาตัวท่านให้เจอให้ได้
จะบอกว่าน่ารักมากกกก
สุดยอด!
เลยนึกถึงกระทู้ให้ลงเมล/บล็อกขึ้นได้
(กว่าจะนึกออกsad smile)
นี่ขนาดกีวี่เป็นแฟนHP/DMนะ
แบบผลัดกันนี่ก็รับได้
แต่อ่านทอมเรื่องนี้แมนๆแล้วใจละลายสุดๆ
กลัวตัวเองจะเปลี่ยนข้างเลย5555

ยังไงถ้าท่านเห็นเมนต์กีวี่แล้วช่วยตอบกลับด้วยน้า
กีวี่อยากให้ตัวเองรู้ว่าที่ตัวเองเมนต์ไปถึงมือคนแต่งจริงๆ

จุ๊บๆ

#2 By Giwi on 2008-12-02 17:34

กรี๊สสสสสสสสสสส!!

อ่านจบตอนนี้ได้ใจไปเลยยยค่า~~~cry

แต่งได้ซึ้งมากกกกมากกกกกอะมาก-มากที่สุดเท่าที่เคยอ่านฟิคมา

คิดได้ยังไงอะ ขอปรบมือให้
big smile

อ่านแล้วได้แง่คิดด้วย

คู่รักคู่นี้ไม่มีทางแยกจากกันแน่นอนนนน
ชอบๆๆๆๆ ชอบจริงๆนะคะ หุหุหุ

ที่สำคัญ เจ้าชาย(สารมี)ในฝัน ขอเป็นแบบคุณชายเดรกผู้นี้ได้มั๊ย ได้โปรดเถิดดดด 5555

#1 By LimmeR (58.9.122.137) on 2008-11-01 22:20